Amper 2 weken geleden hebben we Ciu met spoed naar de dierenkliniek gebracht.
3 dagen later mochten we hem gelukkig weer ophalen, omdat de medicijnen en de behandeling tegen het rattenvergif bleek aan te slaan. We werden er wel op gewezen dat er nog een grote kans bestond dat het gif nog steeds werkzaam was, en Ciu, die al erg verzwakt was, nog steeds risico liep. 2 weken heeft hij gedwee zijn medicatie ingenomen, en zich rustig gedragen tov Seppe en Tjaan... Hij werd ook alleen maar uitgelaten aan de leiband, en achter een balletje lopen was uit den boze... Maar hij leek aan de beterhand, te merken aan de andere 2, werd Ciu met de dag weer zichzelf, grumpy zoals ik hem ken sinds hij hier woont...
Dit weekend is hij nog mee aan zee gaan wandelen, mocht hij los, en heeft hij op zijn eigen tempo (voor zijn normale doen ERG rustig) met een balletje rondgelopen. s avonds zijn medi, zijn eten op en dan zelf in zijn bench gaan liggen... blijkbaar moe en tevreden... De volgende ochtend vonden we hem... ergens tussen shock en coma, moet het geweest zijn... Hij kon niet recht, en zijn tandvlees was witblauwig van kleur, ook spuugde hij bloed. Rudy was in paniek, dus ik probeerde echt wel kalm te blijven terwijl ik naar de dierenarts belde, om te zeggen dat we er meteen aankwamen...
Aldaar bleek dat er nog weinig aan te doen was... Ciu had een inwendige bloeding gekregen. Zijn organen waren te ernstig beschadigd door het gif... waarvan we nog steeds niet weten hoe hij daar in godsnaam is aangeraakt...
Ciu, jongen... ik heb vaak op je gevloekt, je hebt het me moeilijk gemaakt om je onvoorwaardelijk graag te zien. Je was een werkhond, en als je niet kon werken, was je een gefrustreerd etterbakje... Maar op één of andere manier... was jij gewoon jij... en we gaan je missen...
Ciu, sjoetje... ik hoop dat je nu naar hartelust kan werken...
Hou je baasje maar goed in het oog !
°22/03/2003 - ✝17/10/2011
